เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 278
ท่าทีของผู้พิพากษาที่ตอนแรกหยิ่งยโสแต่ตอนหลังกลับนอบน้อม เป็นเพราะเขามองทะลุถึงสถานการณ์ในปัจจุบันได้อย่างแจ่มแจ้ง
อย่างไรเสีย ข้อได้เปรียบทางชัยภูมิที่ฝ่ายตนอุตส่าห์จัดวางขึ้นมาอย่างประณีตบรรจง ในตอนนี้กลับตกไปอยู่ในกำมือของฝ่ายตรงข้ามโดยสมบูรณ์
นี่ไม่ใช่แค่การยกก้อนหินทุ่มใส่เท้าตัวเองแล้ว แต่มันคือการเอาโซ่ตรวนที่ตนเองตีขึ้นมาสวมใส่ให้ตัวเอง แถมยังลั่นกุญแจขังไว้อีกต่างหาก
ใครจะไปคาดคิดว่า อีกฝ่ายจะเข้าใจระบบมรดกตกทอดของฝ่ายตนได้ดียิ่งกว่าฝ่ายตนเองเสียอีก?
ดังนั้น การศึกในครั้งนี้ จึงไม่มีทางสู้ได้เลยแม้แต่น้อย
เพียงแต่ว่า หลี่จุยหย่วนไม่ได้คิดจะเจรจาด้วยเลยตั้งแต่แรก
หากไม่ใช่เพราะมีความคุ้มครองจากท่านผู้อยู่ใต้ป่าท้อ อีกฝ่ายก็คงบุกเข้าหนานทงไปนานแล้ว
ถึงกระนั้น ก็ไม่อาจเปลี่ยนแปลงข้อเท็จจริงที่ว่าถูกคนมาดักปิดล้อมถึงหน้าประตูบ้านได้อยู่ดี
บัญชีหนี้แค้นนี้ ต้องสะสาง