เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 227
เพลิงกรรมลามเลียร่าง หมอกควันสีม่วงสองสายพวยพุ่งขึ้นจากดวงตาทั้งสองข้างของซินจี้เยวี่ย ควบแน่นเป็นใบหน้ามนุษย์ที่บิดเบี้ยวหน้าหนึ่ง เสียงห้าวหยาบนั้นดังขึ้นมาอีกครั้ง:
"นี่ข้ากำลังให้โอกาสเจ้า หากมีข้าอยู่ เจ้าไปเกาะอู๋ซินยังพอมีทางรอดชีวิต"
หลี่จุยหย่วนไม่เอ่ยคำ เพียงแค่เร่งเพลิงกรรมให้รุนแรงขึ้นเงียบๆ
"ข้าจะรอเจ้าที่เกาะอู๋ซิน รอชมจุดจบอันน่าเวทนาของเจ้า"
ได้ยินประโยคนี้ หลี่จุยหย่วนก็พลันเอ่ยปากขึ้นว่า: "เจ้าคิดถึงสถานการณ์ของตัวเองบนเกาะอู๋ซินก่อนจะดีกว่า"
ใบหน้ามนุษย์ชะงักไป แม้จะเกิดขึ้นเพียงชั่วพริบตา แต่หลี่จุยหย่วนก็ยังคงจับความตื่นตระหนกหวาดกลัวที่ผุดขึ้นจากตัวมันได้
เป็นไปตามคาด หมอนี่ไม่ใช่เจ้าของเกาะอู๋ซิน
บทบาทของมัน ดูเหมือนพ่อบ้านที่คอยช่วยเจ้านาย "ดูแลกิจการ" อยู่ข้างนอกมากกว่า หน้าที่ก็คือการรวบรวมแรงกรรม
มันอยากเข้าร่วมทีมของตน ด้านหนึ่งก็เพื่อหวังจะติดตามตนเปิดเส้นทางแม่น้ำเพื่อแบ่งปันกุศลบารมี อีกด้านหนึ่งคงคิดอยากจะปลีกตัวหนีไปจากเกาะอู๋ซินด้วยเช่นกัน