เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 202
นักพรตเฒ่าลืมตาขึ้น
เริ่มแรก ดวงตาทั้งสองข้างของเขาดำสนิท จากนั้นตรงใจกลางค่อยๆ หมุนวนประกายสีขาวขึ้นมาทีละนิด
เมื่อเขาลุกขึ้นยืนจากตั่ง หอคอยสูงทั้งหลังก็พลอยสั่นสะเทือนตามไปด้วย
ทันใดนั้น กระดิ่งทุกชั้นล้วนแกว่งไกวอย่างรุนแรง ราวกับกำลังระบายความร้อนรนและกระวนกระวายใจบางอย่างออกมา
การที่คนครึ่งหน้าลอกหนังหน้าของบรรพชนออก แม้จะลอกออกเพียงครึ่งเดียว แต่แรงกระทบกระเทือนและความเสียหายต่อกฎเกณฑ์ก็นับว่ายากจะจินตนาการได้
ข้อนี้ คนครึ่งหน้ารู้แจ้งแก่ใจดี
แต่เขากลับไม่ตื่นตระหนกแม้แต่น้อย
ประการแรกคือการเหินสู่ฟ้าอยู่ตรงหน้า ย่อมต้องเกิดความพลิกผัน หากไร้ความพลิกผันสิถึงจะเรียกว่าประหลาดแท้จริง
ประการที่สองคือเขาเชื่อมั่นในฝีมือของนักพรตเฒ่า ว่าเพียงพอที่จะดับความพลิกผันด้านนอกลงได้ทั้งหมด