เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 188
ก่อนหน้านี้เพราะปฏิเสธไม่ให้พี่พ่างจินเป็นไกด์นำเที่ยว พี่พ่างจินจึงมอบแผนที่ท่องเที่ยวลี่เจียงที่ละเอียดมากมาให้หนึ่งแผ่น สองวันนี้ แผนที่แผ่นนั้นวางอยู่บนโต๊ะหินใจกลางลานบ้านโฮมสเตย์ ถันเหวินปินนั่งอยู่ข้างโต๊ะตลอด มือซ้ายถือเข็มทิศฮวงจุ้ย มือขวาจับปากกา ดูพลางคำนวณพลาง
จากนั้นก็นำตำแหน่งไอมรณะทั้งสองสายนั้นมาทำเครื่องหมายลงบนแผนที่
เส้นสองเส้นเคลื่อนที่อย่างต่อเนื่อง และยังมีจุดตัดสลับกันตรงกลาง
น่าจะเป็นจ้าวอี้กับผู้ถือครองเศษหยกชิ้นแรกที่ขยับเข้าหากันอย่างรู้กัน เพื่อสร้างความโกลาหลให้มากขึ้น
ทุกครั้งที่รุ่นเซิง หลินซูโหย่ว่ว และอินเหมิงเดินผ่านตรงนี้ ล้วนจะชะโงกหน้าลงมาดู ราวกับกำลังดูพยากรณ์อากาศแบบเรียลไทม์
เมื่อเทียบกับหลี่จุยหย่วนที่เพียงกวาดตามองปราดเดียวก็รู้ตำแหน่งที่แม่นยำแล้ว ทางฝั่งถันเหวินปินดูจะยุ่งยากกว่ามาก ทุกครั้งที่คำนวณจุดตำแหน่งออกมาได้ ต้องใช้เวลาถึงครึ่งชั่วโมง
กล่าวคือ การคำนวณของเขามีความล่าช้าไปครึ่งชั่วโมง หากคิดจะใช้สิ่งนี้ไปแย่งชิงเศษหยก ย่อมแทบไม่มีความเป็นไปได้เลย
ถันเหวินปินตระหนักถึงข้อนี้ดี กระทั่งในแง่การใช้งานจริง การคำนวณของเขายังสู้การให้เด็กสองคนบนบ่าไปสัมผัสตำแหน่งไอมรณะไม่ได้ด้วยซ้ำ
แต่ว่างๆ ไม่มีอะไรทำ ถันเหวินปินจึงถือว่าเอาสิ่งนี้มาฝึกปรือฝีมือไปในตัว