เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 182
"กินข้าวเช้าได้แล้ว!"
รุ่งอรุณของบ้านปู่ทวด ถูกปลุกให้ตื่นด้วยเสียงตะโกนของน้าหลิว
หลี่ซานเจียงยกชามขึ้น แกล้มผักดองโกยข้าวต้มเข้าปากไปสองสามคำ สายตากวาดมองไปยังถันเหวินปิน รุ่นเซิง และหลินซูโหย่ว่ว แล้วพยักหน้าเงียบๆ
พวกล่อที่ไม่ยอมติดบ้านเมื่อสองสามวันก่อน วันนี้กลับเข้าคอกกันครบแล้ว
นับดูแล้ว ใช้ได้ ไม่หายไปไหนเลยสักตัว
หลังอาหาร ตามธรรมเนียมปฏิบัติ ควรจะต้องเป็นเสี่ยวหย่วนโหวที่คอยเดินเป็นเพื่อนเพื่อช่วยย่อยอาหาร
ทว่า วันนี้หลี่ซานเจียงกลับเป็นฝ่ายเอ่ยปากเลือกรุ่นเซิงขึ้นมา เอ่ยว่า:
"รุ่นเซิงโหวเอ๋ย มาสิ เจ้าปั่นรถพาข้าไปตำบลซื่ออันสักเที่ยวซิ"
รุ่นเซิงชะงักไปเล็กน้อย เดิมทีเขาตั้งใจว่าวันนี้จะกลับไปบ้านเดิมที่ซีถิงสักเที่ยว เพื่อซื้อข้าวสารแป้งหมี่น้ำมันพืชไปตุนไว้ให้ปู่ของตน