เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 139
รถไฟถึงสถานีปลายทาง
พวกพี่หู่ทั้งสามคนถือกระเป๋าเดินทางเดินก้าวลงจากรถ บนใบหน้าของทั้งสามคนต่างผุดรอยยิ้มขึ้นมา
จางเจียเจี้ย ก็คือซานฟรานซิสโกของพวกเขา
พวกเขาจะเปิดฉากความฝันในการร่อนทองของตนเองขึ้นที่นี่!
หลี่จุยหย่วนสะพายกระเป๋านักเรียนก้าวเดินออกจากรถไฟ แสงแดดภายนอกส่องจ้า แสบตาอยู่บ้าง
อินเหมิงและหลินซูโหย่ว่วที่ปลอมตัวแล้วเดินผ่านไปข้างกาย หลี่จุยหย่วนพยักหน้าให้ทั้งสองเบาๆ ทั้งสองจึงก้าวเดินติดตามพวกพี่หู่ต่อไป
ตามแผนงาน เนื่องจาก ‘งบประมาณเพียงพอ’ ในช่วงวันแรกๆ หลังจากมาถึงจางเจียเจี้ย อันธพาลทั้งสามคนนี้จะมีความกระตือรือร้นสูงมาก ที่จะออกตามหาหมู่บ้านและตำบลที่ไม่มีอยู่จริงเหล่านั้นในท้องถิ่น
ในช่วงเวลานี้ หลินซูโหย่ว่วและอินเหมิงไม่จำเป็นต้องทำอะไรทั้งสิ้น เน้นการอยู่เป็นเพื่อนร่วมทางเป็นหลัก
รอจนพวกอันธพาลทั้งสามคนเริ่มหมดความกระตือรือร้น เริ่มคิดจะถอยร่น ทั้งสองค่อย ‘หย่อนเหยื่อ’ ให้แก่พวกเขา เช่นการติดสินบนคนเดินถนนหรือพวกขอทาน เพื่อส่งข่าวบางอย่างให้พวกอันธพาลทั้งสามคน ให้พวกมันทั้งสามคนกอบกู้ความมั่นใจกลับคืนมา แล้วปักหลักร่อนทองอยู่ในจางเจียเจี้ยต่อไป