เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 137
ภายในห้องหนังสือ เด็กชายและเด็กหญิงต่างกำลังวาดภาพ
หลี่จุยหย่วนตวัดปลายพู่กันได้เร็วกว่า เพราะเขาเพียงแค่วาดลอกเลียนรูปลักษณ์ของนักพรตคนต้อนศพออกมาเท่านั้น
ส่วนอาหลีจำเป็นต้องนำคำบรรยายของเด็กหนุ่มมาประมวลผลและแต่งเติมทางศิลปะในระดับหนึ่ง
เด็กหนุ่มวาดเสร็จแล้ว เขาวางพู่กันลง ยืนอยู่ข้างโต๊ะวาดภาพ จ้องมองนักพรตในภาพอย่างละเอียด
แม้เส้นผมของนักพรตจะยุ่งเหยิงปกคลุมใบหน้า ทว่าชุดนักพรตบนร่างรวมถึงรองเท้าผ้าพื้นหนาหลายชั้นที่สวมอยู่บนเท้ากลับดูสะอาดสะอ้านยิ่งนัก และความสะอาดนี้มิได้สะท้อนออกมาเพียงแค่การไร้ซึ่งคราบสกปรกเท่านั้น
นักพรตในภาพกำลังก้าวไปข้างหน้า เท้าซ้ายยื่นออกไป เผยให้เห็นพื้นรองเท้า พื้นรองเท้านั้นขาวสะอาด แลเห็นรอยฝีเข็มเย็บเรียงตัวกันเป็นระเบียบ
ชุดนักพรตสีเหลือง บริเวณคอเสื้อและปลายแขนเสื้อก็เรียบลื่นนุ่มนวล ไม่มีด้ายลุ่ยแม้แต่น้อย
กระทั่งกระดิ่งที่ถือไว้ในมือขวา สายรัดเงื่อนสีแดงเหลืองตรงชายกระดิ่งด้านล่างก็ยังสดใหม่ประณีตถึงเพียงนั้น
นี่คือเสื้อผ้า รองเท้า และอุปกรณ์ประกอบพิธีชิ้นใหม่เอี่ยม…