เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 135
"สรุปก็คือ นายเป็นงูหลามตัวหนึ่งงั้นเหรอ?"
หลังจากฟังคำบอกเล่าของเติ้งเฉินจบแล้ว ถันเหวินปินก็จ้องมองเขาด้วยความอยากรู้อยากเห็นเป็นอย่างยิ่ง ทั้งยังเอื้อมมือไปเลิกแขนเสื้อของอีกฝ่ายขึ้น หมายจะมองหาเกล็ดงู
เติ้งเฉินยิ้มเจื่อนๆ พลางถกแขนเสื้อทั้งสองข้างขึ้นด้วยตนเอง เพื่อให้อีกฝ่ายได้ลูบคลำหาได้อย่างเต็มที่:
"งูดำเป็นรูปลักษณ์ทางวิญญาณของข้าขอรับ แต่ข้าไม่เคยมีเนื้อหนังร่างกายเป็นงูหลามจริงๆ มาก่อนเลย และไม่เคยจับหนูกินด้วย"
"แล้วร่างนี้ของนายคือ?"
"ของคนอื่นขอรับ ตอนนั้นเขาเกิดภาวะกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลัน ความจริงตายไปแล้ว ข้าเพียงแค่ยืมร่างของเขามาใช้ชีวิตอยู่ต่อเท่านั้น"
"ยืมศพคืนวิญญาณ?"
"ก็นับว่า... ใช่ขอรับ"
"ถ้างั้นในเมื่อนายชื่อเติ้งเฉิน นั่นก็แปลว่าเจ้าของศพคนก่อนที่นายไปยืมร่างแซ่เฉินงั้นสิ?"