เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 133
ม่านตารูปแนวตั้งเปิดออก กุมารกระเรียนขาวจุติลงมา!
พระองค์มองไปยังหลี่จุยหย่วนที่ยืนอยู่ไม่ไกลเป็นอันดับแรก ต่อเรื่องนี้ กุมารเริ่มจะชินชาเสียแล้ว
ร่างทรงของตนคนนี้ ช่วงเวลานี้คอยติดตามอยู่ข้างกายเด็กหนุ่มคนนั้นมาตลอด วิ่งวุ่นหัวหมุนช่วยเหลืองาน
เมื่อเร็วๆ นี้ ทุกครั้งที่ตนถูกอัญเชิญประทับทรงลงมา ล้วนตกเป็นมือสังหารรับจ้างให้เด็กหนุ่มคนนี้ทั้งสิ้น
หลี่จุยหย่วนแบมือซ้ายออก มือขวาที่พันด้วยผ้าเหลืองกำหมัดแน่น ทักทายกุมารด้วยคารวะตามธรรมเนียมของกวนเจียงโส่ว:
"ขอเชิญ ท่านกุมาร ปราบมารกำราบปีศาจ!"
กุมารกระเรียนขาวชะงักไปชั่วครู่ ม่านตารูปแนวตั้งในดวงตาทั้งสองหดเล็กลง การที่เด็กหนุ่มมีสัมมาคารวะและให้เกียรติตนถึงเพียงนี้อย่างกะทันหัน ทำให้พระองค์รู้สึกไม่คุ้นชินอยู่บ้าง ถึงขั้นทำให้รู้สึกปลาบปลื้มใจระคนประหลาดใจอยู่ลึกๆ
แม้จะไม่รู้ว่าวันนี้เด็กหนุ่มเป็นอะไรไป ทว่าในเมื่ออีกฝ่ายยอมให้เกียรติตน ตนก็ต้องตอบสนองกลับไปสักหน่อย
กุมารกระเรียนขาวพยักหน้าให้หลี่จุยหย่วน