เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 113
บทที่ 113
เมื่อคืน ถันเหวินปินเห็นหูอีเหว่ยถูกดึงไปร่วมสังวาสเข้ากับตาตนเอง
เขาเคยมีประสบการณ์ถูกสิ่งอัปมงคลเข้าสิงสู่ จึงรู้ดีว่ากระบวนการนี้มันทรมานเจียนตายเพียงใด
ส่วนเรื่องสุขสมอารมณ์หมายน่ะหรือ... นั่นคิดมากไปเองล้วนๆ
จิตสำนึกตัวตนของคุณถูกช่วงชิงไปจนหมดสิ้น ไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้น ความสุขไม่ได้เสพแม้แต่น้อย แต่ความทุกข์ระทมกลับต้องแบกรับไว้คนเดียว
ตื่นเช้ามาเห็นสภาพของหูอีเหว่ย ก็ไม่ต่างอะไรกับเครื่องมือคุมกำเนิดที่ใช้เสร็จแล้วโยนทิ้ง
ดังนั้นตลอดทั้งวันนี้ ถันเหวินปินจึงขบคิดมาโดยตลอดว่าตนควรทำเช่นไร
หากไม่รีบหาทางหนีทีไล่คงไม่รอดแน่ ดูท่าทางหูอีเหว่ยก็จวนเจียนจะไม่ไหวแล้ว เช่นนั้นคืนนี้ผัวผีเมียวิปลาสคู่นั้นมิฉีกซองบรรจุภัณฑ์เอาตัวเขาไปใช้หรอกหรือ
ยังโชคดี แม้จะว่าไม่เคยได้กินเนื้อหมูจริงๆ แต่เขาก็เคยเห็นฝูงหมูวิ่งผ่านตามานักต่อนัก