เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 59
“พี่เสี่ยวหย่วน รุ่นเซิง ที่นั่งพวกเราอยู่ตรงนี้ โห ตู้นอนชั้นหนึ่งด้วย พี่เลี่ยงใจป้ำจริงๆ!”
เซวียเลี่ยงเลี่ยงยิ้มให้ถันเหวินปิน “ไม่ใช่ช่วงเทศกาลชุนยวิ่นสักหน่อย ตั๋วตู้นอนชั้นหนึ่งไม่ได้หายากขนาดนั้น”
ห้องนี้มีเตียงบนเตียงล่างสี่เตียง พอดีให้พวกเขาสี่คนเหมาหมดทั้งห้อง
หลังจากรถไฟเคลื่อนออกจากสถานี หลี่จุยหย่วนก็ปีนขึ้นไปบนเตียงชั้นบน เตียงบนฝั่งตรงข้ามคือเซวียเลี่ยงเลี่ยง ส่วนรุ่นเซิงกับถันเหวินปินอยู่เตียงชั้นล่าง ตอนนี้ ถันเหวินปินหยิบสมุดโจทย์ข้อสอบออกมาวางบนโต๊ะตัวเล็กแล้วเริ่มลงมือทำโจทย์แล้ว
“เฮ้ย เพิ่งขึ้นรถก็ทำการบ้านเลยเรอะ” เซวียเลี่ยงเลี่ยงแซว “ขยันขนาดนี้ สอบเข้าไห่เหอของเราเสียของแย่ สอบเข้าสองมหาวิทยาลัยในปักกิ่งนู่นไปเลยสิ”
ถันเหวินปินพูดอย่างจริงใจ “พื้นฐานผมแย่ เสียเวลาไปมากเกินไป สอบติดไห่เหอได้ก็ต้องจุดธูปขอบคุณสวรรค์แล้วครับ”
“เอาธูปไหมล่ะ” รุ่นเซิงยื่นธูปดอกหนึ่งส่งมาให้
เซวียเลี่ยงเลี่ยงเตือน “รุ่นเซิง ถ้าจะสูบบุหรี่ให้ไปสูบตรงรอยต่อตู้โดยสารนู่นนะ”
“อื้อ เข้าใจแล้ว”