กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 682 ปิดเสียงด้วยมือ
“ได้” ฉู่เจียวไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย แววตาก็กลายเป็นแน่วแน่ขึ้น “แสดงละครข้าถนัดที่สุด รับรองว่าเขาจะงงจนจับต้นชนปลายไม่ถูก
เพียงแต่เจ้าเองต้องกลับมาโดยยังมีชีวิตให้ได้ ไม่อย่างนั้น...”
นางหยุดชะงัก ในใจแท้จริงแล้วเชื่อมั่นในเย่จวินเหิง คนผู้นี้ไม่เคยทำสิ่งใดที่ไม่มั่นใจ
สิ่งเดียวที่นางกังวลคืออุบัติเหตุที่คาดเดาไม่ได้เหล่านั้น
เย่จวินเหิงพยักหน้าเบา ๆ ไม่เอ่ยสิ่งใดอีก
เขามองฉู่เจียวเป็นครั้งสุดท้าย แล้วมองโลกเซียวเหยาภายใต้สายธารดวงดาวเบื้องเท้าอีกครั้ง ร่างกายค่อย ๆ สลายหายไปในลมราตรีดุจควันเบา ๆ
เหลือไว้เพียงเสียงพึมพำที่เลือนหายไปในอากาศ
“ข้าจะกลับมาแน่”