กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 670 โฮก ๆ ๆ ๆ โฮก ๆ ๆ ๆ
ที่เสินโจว อวี่เค่อเก็บสายตาที่มองข้ามอากาศกลับมา
“อวิ๋นหลัว...” เขาพึมพำเบา ๆ ในดวงตามีความคิดถึงอยู่บ้าง “สุดท้ายก็ยังปล่อยให้เจ้าเผ่นหนีไปได้จนได้”
เขาค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน มองไปทางโลกเซียวเหยา ราวกับสามารถทะลุผ่านห้วงมิติอันไร้สิ้นสุด เห็นแผ่นหลังที่จากไปหลายสายนั้น
“พอดีเลย เผ่ามังกรก็ถึงเวลาต้องชำระสะสางเสียที”
อีกด้านหนึ่ง หลังจากฉู่เจียวผ่านกำแพงโลกมาก็รู้สึกเบาสบายทั้งกาย
สายลมพัดพริ้ว นางกางแขนออกกว้าง สูดกลิ่นอายของอิสรภาพ รู้สึกเบาสบายทั้งตัว
นี่แหละคือกลิ่นอายของบ้าน