กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 664 นั่นมันเขามังกรเชียวนะ
เวลาผ่านไปทีละนิด การต้อนรับที่ราวกับเป็นการหยามเกียรติเช่นนี้ ก็มากพอจะทำให้ชนชั้นสูงเผ่าเซียนคนใดก็ตามหน้าเปลี่ยนสีด้วยความโกรธ
แต่ทว่าอวี่เค่อเพียงก้มตาลงมองใบชาที่ลอยจมในถ้วย สีหน้าเรียบนิ่งไร้ระลอก
ปลายนิ้วยังเคาะที่พนักเก้าอี้อย่างสบายอารมณ์ สบายราวกับกลับมาถึงบ้านตัวเอง
ผ่านไปอีกราวครึ่งชั่วยาม ก็มีเสียงฝีเท้าหนักดังมาจากด้านหลังโถง
ชายร่างสูงใหญ่ สีหน้าหล่อเหลาคนหนึ่ง จึงค่อย ๆ ก้าวเข้ามาอย่างล่าช้า
ในดวงตาเขาเปล่งประกายแหลมคม บนใบหน้ามีแววขออภัยอยู่เล็กน้อย
“เทพจวินอวี่เค่อมาแต่ไกล มิได้ออกไปต้อนรับถึงที่ ถือว่าบกพร่อง” อ๋าวกวงเน้นเสียงที่คำว่า “เทพจวิน” เป็นพิเศษ