กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 600 ถูกลมพัดผ่านอย่างอ่อนโยน
“เจ้าได้รับบาดเจ็บถึงรากฐาน ต้องพักฟื้นและเติมเสริม นี่คือโอสถเลี้ยงวิญญาณระดับสูงสุดที่ข้าหลอมเอง มีประโยชน์ต่อการฟื้นตัวของเจ้า ลองชิมดูหรือ”
เสียงนี้ฟังในหูเยวี่ยซานช่างกังวานไพเราะ ราวกับน้ำพุบนเขาหยดกระทบหิน
นางอยู่ใกล้ถึงเพียงนี้! เยวี่ยซานยังได้กลิ่นสดชื่นจาง ๆ จากตัวนางด้วย
กระต่ายทั้งตัวของเยวี่ยซานแข็งค้าง สมองว่างเปล่า
ในหัวเหลือเพียง “นางห่วงใยข้า!” “นางป้อนยาให้ข้า!” “เสียงนางไพเราะจริง ๆ!” “ตัวนางหอมจริง ๆ!”
เขาอ้าปาก จะแนะนำตัวเองอย่างเป็นทางการ สบโอกาสทำความรู้จัก ถามชื่อนาง แสดงความหมายปองของตน อยากจะ...
“อ้า —”