กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 587 เรื่องในครอบครัวพวกเขา วุ่นวายนัก
ฉู่เจียวเห็นดังนั้นรีบก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ดึงซ่งเหยี่ยนให้นั่งลง
นางพยายามใช้เสียงหัวเราะคลี่คลายความกระอักกระอ่วน พลางบ่นในใจอย่างบ้าคลั่ง ไม่รู้จะพูดอะไรแล้ว
สมกับที่ความอ่อนโยนเป็นมีดฆ่าหมูไร้รูปเล่ม ฟันคนจนเละทั้งตัวยังต้องยิ้มรับอีก!
ชายผู้นั้นไม่สนใจสีหน้าเย็นชาของซ่งเหยี่ยน มองฉู่เจียวที่ลุกลี้ลุกลนพร้อมรอยยิ้มไม่หยุด
“ใช่แล้ว พวกเจ้าเรียกข้าว่าเสียนอวิ๋นก็แล้วกัน”
“เสียนอวิ๋น?” ฉู่เจียวนึกถึงป้ายที่แขวนอยู่ข้างนอกทันที
เสียนอวิ๋นไม่ได้อธิบายมาก เขาแม้เป็นเพียงร่างแยก แต่ก็ไม่อยากเป็นคนอื่น จึงตั้งชื่อให้ตัวเอง