กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 555 เงียบกริบในพริบตา
ฉู่เจียวก้าวขึ้นไปข้างหน้าหนึ่งก้าวทันที ความหวานในเสียงพุ่งสูงขึ้นแปดระดับ เริ่มต้นคำเยินยอสายรุ้งของนาง
“อาจารย์! วีรท่าทางการข้ามเคราะห์เมื่อครู่ของท่าน ช่างไม่มีผู้ใดมาก่อนและไม่มีผู้ใดตามมาอีกแล้ว!
ศิษย์ยืนดูอยู่เบื้องล่างจนใจพลุ่งพล่าน ความเคารพเทิดทูนต่ออาจารย์ดั่งสายน้ำหลากที่ไม่ขาดสาย!
ถึงตบะของศิษย์จะสูงขึ้นเพียงเล็กน้อยโดยบังเอิญ นั่นก็เป็นเพียงร่มเงาเล็ก ๆ ที่ได้มาจากการยืนอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่สูงเสียดฟ้าอย่างอาจารย์!
หากไม่มีคำสั่งสอนอย่างเอาใจใส่และทรัพยากรมากมายที่อาจารย์มอบให้ ศิษย์จะมามีวันนี้ได้อย่างไร?