กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 516 กงซุนจิ่น
เห็นฉู่เจียวอยู่เพียงลำพัง ถึงจะหยั่งตบะที่แท้จริงไม่ออก แต่พวกเขามีคนมาก เนื้อแกะอ้วนที่เดินเดี่ยวจะปล่อยไปได้อย่างไร?
อีกทั้งอีกฝ่ายดูเหมือนจะสนใจ ‘เหยื่อ’ ของพวกเขาด้วย
ชายหน้าแผลเป็นดาบหัวเราะเย้ยออกมาเสียงหนึ่ง ตะโกนมาทางฉู่เจียว
“นั่นน่ะ! มองอะไร? อยากเสือกเรื่องของคนอื่นหรือ? หรืออยากอยู่ต่อด้วยกัน แล้วส่งของดี ๆ ที่ตัวมีออกมาให้หมด?”
สิ้นเสียงของเขา ผู้บำเพ็ญแก่นทองอีกหกคนก็แยกออกมาสองคน ค่อย ๆ จัดท่าเป็นมุมประกบ พร้อมรอยยิ้มไม่ประสงค์ดีคืบเข้าไปหาฉู่เจียว
“นี่! พวกเจ้าขยะทั้งหลาย รังแกคนที่เดินผ่านไปมาถือเป็นความสามารถหรือ? เก่งจริงก็มาหาเสี่ยวนี้สิ! เสี่ยวนี้ยังจะกลัวพวกเจ้าหรือ?”