กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 492 โลภมากขนาดนั้นไม่กลัวตัวแตกหรือ
ทันใดนั้น ผลึกนี้ราวกับสุนัขที่ได้กลิ่นกระดูกเนื้อ ก็แนบสนิทกับฝ่ามือฉู่เจียวทั้งอัน
“ตายจริง!”
เมื่อรับรู้ว่าของสิ่งนี้กำลังดูดโลหิตในร่างของนาง ฉู่เจียวก็อดอุทานออกมาไม่ได้
จากนั้นก็เริ่มใจเสีย รู้สึกเพียงโลหิตบริสุทธิ์ของตนราวกับน้ำท่วมที่เปิดเขื่อน
ถูกผลึกนั้นกลืนกินอย่างไม่อาจควบคุม ด้วยความเร็วจนสีหน้าของนางซีดลงในพริบตา!
“อะไรกัน!” นางพยายามสะบัดให้หลุด แต่ผลึกนั้นเหมือนปลิงที่เกาะติดกระดูก
เกาะแน่นอยู่บนมือ ความเร็วในการกลืนกินไม่ลดลงเลยแม้แต่น้อย
ใจร้อนไปแล้ว! ใจร้อนไปแล้ว!
รู้อย่างนี้ก็ไม่ควรใช้มือตัวเองไปรับของสิ่งนี้ ทีนี้เป็นเรื่องแล้ว