กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 489 ค่ายกลอะไรก็เกลียดที่สุด
ฉู่เจียวตบหน้าตัวเองเบา ๆ พยายามทำสีหน้าแบบ ‘ข้าไม่รู้อะไรทั้งสิ้น ข้าเป็นเพียงชาวบ้านผู้บริสุทธิ์ที่บังเอิญเดินผ่านมาเท่านั้น’
“ใช่แล้ว ข้าไม่เคยมา ข้าไม่เห็นอะไรทั้งนั้น ไม่ได้ยินอะไรทั้งสิ้น!”
ปลอบใจตัวเองจนสำเร็จ ฉู่เจียวรู้สึกว่าจิตสำนึกของตัวเองสงบลงเล็กน้อย จึงออกตัวไล่ตามหลิ่วเซียนเอ๋อร์ที่กำลังจะเดินพ้นขอบเขตจิตสัมผัสของนางไปแล้ว
ตลอดเส้นทางต่อมา หลิ่วเซียนเอ๋อร์ยังคงเดินได้อย่างราบรื่นไร้อุปสรรค บางครั้งเจอสัตว์อสูรหนึ่งหรือสองตัว ฉู่เจียวก็แอบใช้จิตสัมผัสไล่ให้มันหนีไป
หลิ่วเซียนเอ๋อร์ไม่รู้อะไรเลย ได้แต่รู้สึกว่าออร่าของ ‘ธิดาแห่งชะตาฟ้า’ ของนางยิ่งเปล่งประกายเจิดจ้า ถึงขั้นแผ่นหลังก็ตั้งตรงขึ้น