กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 487 ความเจ็บปวดย่อมถ่ายทอดได้
คิดมาถึงตรงนี้ รอยยิ้มบนใบหน้าฉู่เจียวก็ค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นวิปริต แม้แต่ความอึดอัดในใจก็พลอยจางหายไปไม่น้อย
นางเอ่ยสั่งเสี่ยวฮุยในทันที “เสี่ยวฮุย ทิ้งรอยประทับไว้บนตัวนาง”
ความสามารถนี้ของเสี่ยวฮุย เดิมทีใช้สำหรับตามรอยเหยื่อ เพียงถูกมันประทับรอยไว้ ต่อให้หนีไปสุดหล้าฟ้าเขียวก็ยังถูกมันตามพบ
เสี่ยวฮุยกระพือปีกเบา ๆ แตะเพียงแผ่วที่หว่างคิ้วของหลิ่วเซียนเอ๋อร์ รอยประทับทางจิตก็หยั่งลงสู่ส่วนลึกของดวงจิตนาง
ทำจนครบทุกอย่างแล้ว ฉู่เจียวก็ตบมืออย่างพอใจ
ทันใดนั้นนางเหลือบไปเห็นหญ้าเยว่ฮวาเจ็ดสีต้นเดียวดายนั้น ก็เอื้อมมือเด็ดมันลงมาทันที โยนใส่ถุงเก็บของ