กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 477 ช่างเป็นยอดคนเหี้ยม
“พวกเรา… จะจากไปเช่นนี้เลยหรือ?” ฉู่เจียวมองแสงอันวิจิตรที่เกิดจากการปะทะของวิชาเวทแต่ไกล เอ่ยถามเบา ๆ
ความเร็วของหลิงซวงไม่ลดลงแม้แต่น้อย พาฉู่เจียวเลี้ยวโค้งอย่างรุนแรง
ฉู่เจียวถูกเหวี่ยงจนตาลายไปหมด รู้สึกเพียงว่าท่อนล่างของตนลอยขึ้นไปแล้ว
กำลังจะร้องโวยวายให้หลิงซวงระวังหน่อย ก็ได้ยินคำพูดของหลิงซวง
“ไม่อย่างนั้นหรือ? อยู่ที่นั่น ให้ตี้จวินต้องเสียสมาธิคอยปกป้องเจ้าหรือ?”
ฉู่เจียวถูกสวนจนพูดไม่ออก ถึงจะเป็นเช่นนั้น แต่ตนก็รับนิ้วเดียวของฮ่าวหยวนไม่ได้จริง ๆ
แต่เป็นคนต้องตรงไปตรงมาถึงเพียงนี้เลยหรือ นางไม่ต้องการหน้าตากันบ้างหรือไร?