กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 420 ยังจำรูปลักษณ์ในวันวานได้หรือไม่
“เคร้ง——!!!”
ค้อนกับไม้เท้าประสานกระแทก คลื่นแรงปะทะที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าแผ่กระจายจากทั้งสองอย่างฉับพลัน
กวาดเศษหินและฝุ่นบนพื้นขึ้นมา ราวกับยกคลื่นขึ้นเป็นวง!
ลู่สือซึ่งนั่งชมเรื่องสนุกอยู่ด้านข้างถูกลมพัดจนต้องหรี่ตา
หลังใคร่ครวญซ้ำแล้วซ้ำเล่า เขาก็ลุกขึ้นถอยไปอีก 10 เมตร จากนั้นนำโต๊ะกับเบาะนั่งออกมา
แล้วจัดวางของกินเล่นเป็นจาน ๆ
จิบชาร้อนคำหนึ่ง กินขนมแกล้มชาคำหนึ่ง ชมการต่อสู้อย่างเพลิดเพลินยิ่ง
พละกำลังมหาศาลอันน่าสะพรึงกลัวส่งผ่านไม้เท้าพระ แรงสะเทือนทำให้แขนทั้งสองของเหลี่ยวจี้ชา
เลือดลมปั่นป่วน จนอดถอยกรูดไป 3 ก้าวพร้อมเสียง “ตึก ตึก ตึก” ไม่ได้