กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 415 ยังดีที่เขารู้จักประมาณตน
คนป่าผู้เป็นหัวหน้าฝืนข่มความโศกเศร้า สั่งให้สหายที่ยังเคลื่อนไหวได้ช่วยกันหามผู้ที่ตายจากไป
ส่วนตนแบกเหยื่อขนาดมหึมาขึ้นบ่าเพียงลำพัง แล้วออกเดินนำหน้า
ก่อนจากไป เขาพลันหยุดชะงัก สายตาคมกริบทอดมองไปยังทิศที่ฉู่เจียวและพวกซ่อนตัวอยู่อีกครั้ง
เขาจ้องมองไปทางนั้นอย่างลึกซึ้งคราหนึ่ง
ผ่านไปพักใหญ่ กระทั่งคนเหล่านั้นเกือบลับหายไปจากขอบฟ้า กงซุนอวี้จึงเอ่ยถามว่า “พวกเราถูกพบตัวแล้วหรือ?”
ฉู่เจียวกลอกตาอย่างเหลืออด “ถามได้ ยันต์วิญญาณ 2 แผ่นปรากฏขึ้นกะทันหัน
หากมิได้โง่เขลาเสียจนสิ้นคิด ผู้ใดก็ย่อมรู้ว่ามีคนซ่อนอยู่ในที่ลับคอยช่วยเหลือ”
“แล้วเขาหมายความว่าอย่างไร?” กงซุนอวี้หันมองฉู่เจียว