เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 397 ปลาเซียนสีรุ้ง
พวกเขาปีนออกจากร่องเหวขนาดมหึมา ก่อนก้าวขึ้นสู่ผืนแผ่นดินชั้นที่สี่
สิ่งแรกที่ปรากฏแก่สายตา คือทุ่งหญ้ากว้างใหญ่ไพศาลสุดลูกหูลูกตา ทอดยาวไปจนสุดขอบสายตา
ยอดหญ้ามิใช่สีเขียวมรกตดาษดื่นของโลกมนุษย์ หากเป็นหญ้าเยว่ฮวาซึ่งเปล่งประกายสีเงินนุ่มนวล
สายลมพัดผ่าน ก่อเกิดระลอกคลื่นสีเงินซ้อนทับกัน งดงามประหนึ่งอยู่ในแดนภาพลวง
นอกจากเสียงเสียดสีของใบหญ้าแล้ว รอบด้านกลับไร้เสียงของสัตว์อสูรอื่นใด
ภาพอันสงบราบเรียบเช่นนี้ ทำให้ทั้งสี่คนถึงกับชะงักงัน
พวกเขายกเท้าค้างอยู่ครู่หนึ่ง จนไม่กล้าวางเท้าลงบนพื้น
ฉู่เจียวเอ่ยถามผีเสื้อคู่แฝดจันทรามืดก่อนว่า “คงไม่ใช่แดนภาพลวงกระมัง?”
ผีเสื้อยมโลกกระพือปีกสองสามครั้ง จากนั้นจึงส่งเสียงผ่านจิตสัมผัสว่า “มิใช่แดนภาพลวง รอบด้านปลอดภัยยิ่ง!”