กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 377 วานรวิญญาณตาหยกท้องขาว
ชั่วขณะนั้น ทั่วบริเวณเหลือเพียงเสียงเคี้ยวอย่างเอร็ดอร่อย เสียงกลืน และเสียงครางชื่นชมที่อดกลั้นไว้ไม่อยู่เป็นครั้งคราว
กลิ่นหอมเข้มข้นมิได้ดึงดูดเพียงพวกเขาเท่านั้น หากยังลอยตามสายลมออกไป เรียกให้สิ่งมีชีวิตบางชนิดในป่าเบื้องไกลชะโงกหัวออกมาดูด้วยความอยากรู้อยากเห็น
ทว่าพวกมันหวาดเกรงต่อกลิ่นอายที่แผ่ซ่านออกมาจากคนทั้งสี่อย่างเลือนราง จึงไม่กล้าเข้าใกล้
ทั้งสี่กินกันอย่างตะกละตะกลาม ไม่นานก็จัดการอาหารในเตาหลอมโอสถขนาดใหญ่หลายใบจนเกลี้ยงเกลา
แม้แต่ก้นเตายังถูกขูดจนวาววับ สามารถสะท้อนเงาคนได้
กงซุนอวี้นอนแผ่อย่างหมดภาพลักษณ์อยู่บนพื้น พลางลูบท้องกลมป่องและถอนหายใจอย่างอิ่มเอม