เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 375 ข้าเชื่อคำลวงของเจ้าแล้ว
เหลี่ยวจี้เป็นคนแรกที่ก้าวเท้าออกไป เหยียบลงบนรากไม้ของเจี้ยนมู่ชั้นล่างสุด ซึ่งคดเคี้ยวพันเกี่ยวราวกับอสรพิษยักษ์สีสำริด
พื้นผิวของรากไม้หยาบกระด้างและแข็งแกร่ง ทว่ายามเหยียบลงไปกลับให้สัมผัสอันอบอุ่นประหลาด ราวกับสัมผัสได้ถึงกระแสชีวิตที่ไหลเชี่ยวไม่ขาดสายอยู่ภายใน
“ไปกันเถิด” เสียงของเหลี่ยวจี้สงบนิ่ง เขาเดินนำขึ้นไปก่อน
ฉู่เจียว ซ่งเหยี่ยน และกงซุนอวี้ติดตามอยู่เบื้องหลัง
เหลยอู๋เหินยืนอยู่กับที่ มิได้ตามไป ภารกิจของเขาคือส่งพวกเขามาถึงอย่างปลอดภัย ส่วนเส้นทางต่อจากนี้ พวกเขาต้องเดินกันเอง
การปีนขึ้นในช่วงแรกมิได้เป็นการไต่ขึ้นในแนวดิ่ง หากแต่เดินไปตามลำต้นหลักของรากไม้ขนาดมหึมาที่ทอดยาวเกือบราบไปกับพื้น
ที่นี่หากจะกล่าวว่าเป็นลำต้นไม้ มิสู้กล่าวว่าเป็นทุ่งรกร้างประหลาดผืนหนึ่ง