เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 352 เจ้าคนดื้อรั้นเหลือเกิน
เหลี่ยวจี้เหลือบตามองพลางขมวดคิ้วแน่น แม้จะเป็นภิกษุเช่นเดียวกัน ทว่าทุกครั้งที่เห็นคนผู้นี้ ในใจก็รู้สึกไม่สบอารมณ์อย่างไร้เหตุผล
ฉู่เจียวมองคนทั้งสอง เห็นสายตาของวั่งไห่จับจ้องอยู่ที่เหลี่ยวจี้มาตลอด จึงได้แต่รับคำต่อว่า “พระอาจารย์ พวกข้าสองคนประสบเหตุสุดวิสัยบางประการ
จึงมาพำนักที่นี่ชั่วคราว ต้องรบกวนพระอาจารย์แล้ว”
ส่วนเหตุสุดวิสัยที่ว่านั้น ฉู่เจียวมิได้เอ่ยออกมา พระอาจารย์ผู้นี้มีธรรมพุทธลึกล้ำ ทั้งยังดูเรียบง่ายราวกับมนุษย์ธรรมดาผู้หนึ่ง
เมื่อได้ยินเสียงของฉู่เจียว วั่งไห่จึงหันมามอง
ที่จริง ตอนเหลยหัวอิ๋งมาถึง เขาก็รู้ตัวแล้ว หลายปีมานี้นางจะแวะมาหาเป็นครั้งคราว และทุกครั้งที่มาก็มักโยนสิ่งของทิ้งไว้ที่นี่
เพียงแต่ครั้งนี้ สิ่งที่นางโยนทิ้งไว้ไม่ใช่ของประหลาดพิกล หากเป็นคนผู้หนึ่ง