กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 349 ไร้วาจาจะถามฟ้า
เหลยหัวอิ๋งเห็นท่าทางตกตะลึงของนางก็กระตุกยิ้ม กล่าวด้วยสีหน้าไม่ยี่หระว่า
“กว่าตัวจริงผู้นี้จะหาตัวเขาพบแล้วพากลับมาจากซอกหลืบห่างไกลนั่นได้ก็ยากเย็นนัก แต่ไอ้หนูนี่กลับ!
พอพบหน้าก็ชี้จมูกด่าตัวจริงผู้นี้ว่า ‘นางอสูรมาจากที่ใด บังอาจปลอมตัวเป็นแม่ของเสี่ยวนี้! คอยดูเสี่ยวนี้ส่งเจ้าไปสู่สุคติ!’
แถมยังเงื้อคทาเวทจะลงมือกับตัวจริงผู้นี้อีก!”
เมื่อเอ่ยถึงเรื่องนี้ รอยยิ้มบนใบหน้าจอมมารก็จางลง นางโยนถ้วยในมือออกไปอย่างไม่ใส่ใจ
ฉู่เจียวมองถ้วยใบนั้นตกลงบนโต๊ะชาอย่างมั่นคง มีเพียงเสียงกระทบใสเบาจนแทบไม่ได้ยิน
พลันตระหนักว่าคนตรงหน้าเป็นเฒ่าประหลาดที่มีชีวิตมาไม่รู้กี่ปีแล้ว ตบะลึกล้ำจนมิอาจหยั่งถึง