กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 334 หากแน่จริงก็สบตาข้าสิ
โลกสงบเงียบได้ไม่ถึงชั่วธูปดอกหนึ่ง
เจ้าตัวน้อยมีชื่อเล่นว่าซุ่ยซุ่ย เป็นทารกชายน่ารักน่าเอ็นดู
เมื่อกินอิ่มดื่มเต็มที่แล้วก็เรอนมออกมาครั้งหนึ่ง ดวงตากลมโตดำขลับกวาดมองผู้คนรอบหนึ่ง
ท้ายที่สุดก็จับจ้องฉู่เจียวอย่างแม่นยำ อ้าปากน้อยที่ยังไร้ฟัน ส่งเสียงหัวเราะ “คิกคัก”
พร้อมยื่นมือน้อยอวบอ้วนออกไปให้นางอุ้ม
ต้วนชิงเยวี่ยเห็นดังนั้นก็ทั้งผิดหวังและรู้สึกอิจฉาอยู่ลึก ๆ นางขยับเข้าไปใกล้อย่างระมัดระวังแล้วเอ่ยเสียงอ่อนโยน
“ซุ่ยซุ่ย ให้แม่อุ้มสักหน่อยดีหรือไม่?”
ขณะพูด นางก็ยื่นมือออกไปหมายจะรับเด็กมา
ผู้ใดจะรู้ว่าซุ่ยซุ่ยที่เพิ่งหัวเราะร่าเมื่อครู่กลับเบะปากน้อย ขมวดคิ้ว แล้วส่งเสียง “แง” ร้องไห้ขึ้นมาอีกครั้ง