กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 315 รอยยิ้มชวนขนลุก
เสียงดังกังวาน ถ้อยคำชัดถ้อยชัดคำ เพียงแต่รอยยิ้มนั้นออกแรงมากเกินไป จึงดูบิดเบี้ยวอยู่บ้าง
ฉู่เจียวเอียงศีรษะ ขมวดคิ้ว สีหน้าเคร่งขรึม “อืม มีราศีแล้ว! แค่ยิ้มให้เป็นธรรมชาติกว่านี้อีกหน่อย เป็นมิตรกว่านี้!”
ชายฉกรรจ์ทั้งสองรีบปรับสีหน้า พยายามเค้นรอยยิ้มเป็นมิตรออกมา ก่อนตะโกนโหวพร้อมกันอีกครั้ง “ยิน! ดี! ต้อน! รับ!”
คราวนี้เสียงดังสนั่นจนคนกลุ่มหนึ่งตรงปากประตูเมืองยืนนิ่งงัน
ฉู่เจียวจึงค่อยเผยรอยยิ้มพึงพอใจ ราวกับเห็นศิษย์มีแวว นางตบไหล่คนหนึ่ง “ดีมาก! รักษาไว้ให้ดี! ข้าเชื่อมั่นในตัวพวกเจ้า!
อนาคตของเมืองปี้ลั่วต้องฝากไว้กับการบริการเช่นนี้แล้ว!”