กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 306 ยางรัดเส้นหนึ่ง
ต้วนชิงเยวี่ยมองภาพอันยิ่งใหญ่ที่ตนก่อขึ้น เดิมยังมีท่าทีภาคภูมิใจอยู่บ้าง แต่ไม่นานรอยยิ้มของนางก็แข็งค้างบนใบหน้า
ในหัวมีเพียง 2 คำเท่านั้น: จบเห่!!!
แรงสั่นสะเทือนใต้ฝ่าเท้าทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ มิใช่เพียงลาวาปั่นป่วนอีกต่อไป แต่เป็นแผ่นดินทั้งผืนที่กำลังคำราม!
ฉู่เจียวถึงกับชาไปทั้งตัว หลังยักไหล่ นางก็เริ่มช่วยกงซุนอวี้เก็บปลาใส่แหวนเก็บของ
นางอยากนำปลาไปเลี้ยงในมิติเพาะปลูกอยู่หรอก
แต่กระสวยหลอมเพลิงอยู่รอดได้เฉพาะในลาวา นางจึงได้แต่ล้มเลิกความคิดด้วยความเสียดาย
เมื่อเลี้ยงไม่ได้ ก็ต้องฉวยโอกาสกักตุนให้มากหน่อย ก่อนอาหารเลิศรสชนิดนี้จะเป็นที่แพร่หลาย!