กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 298 คนผู้นี้คิดไม่ซื่อ
ต้วนเลี่ยให้ความสำคัญกับฉู่เจียวอย่างแท้จริง ตลอดทางที่เดินมา เขาดูแลเอาใจใส่นางอย่างเต็มที่
ความกระตือรือร้นเช่นนี้ช่าง...
ทำให้นางรู้สึกเก้อเขินอยู่ไม่น้อย
ฉู่เจียวยิ้มอย่างขวยเขิน ทว่าดวงตาทั้งคู่กลับกลอกไปมาไม่หยุด
“ถึงตอนนั้นเจ้าก็เข้าเรียนร่วมกับเด็ก ๆ ของตระกูลต้วน ส่วนยามบ่ายค่อยมาเรียนกับข้า”
เมื่อได้ยินคำพูดของต้วนเลี่ย ฉู่เจียวก็งุนงงอยู่บ้าง
อะไรกันนี่?
ยังต้องเข้าเรียนอีกหรือ?
นางน่ะหรือ?