กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 292 ค้อนน้อยของข้า ยืดหดได้ดั่งใจ
หนึ่งเดือนต่อมา บนถนนหลวงที่มุ่งสู่เมืองซีชวน
แสงตะวันกำลังดี สายลมพัดเอื่อย ไม่ร้อนอบอ้าว
ฉู่เจียวฮัมเพลงเบา ๆ หญ้าหางหมาที่ถืออยู่ในมือแกว่งไปมาตามจังหวะก้าวอันร่าเริง
ผมมวยคู่ยิ่งขับให้นางดูน่ารักสดใส ชุดกระโปรงสีเรียบสะอาดไร้ฝุ่นธุลี ดูราวกับคุณหนูตระกูลมั่งคั่งที่ไม่รู้จักโลกภายนอก
เพิ่งออกจากบ้านมาเที่ยวเล่น
ฝีเท้าของนางเบาสบาย ราวกับทุกย่างก้าวเหยียบอยู่บนก้อนเมฆ พลังที่ได้มาจากการทำให้ตบะระดับหยวนอิงขั้นสี่มั่นคงอย่างสมบูรณ์
ทำให้นางมองต้นไม้ใบหญ้าข้างทางแล้วรู้สึกถูกตาต้องใจไปเสียทุกอย่าง
“แข็งแกร่ง! ตอนนี้คุณหนูผู้นี้แข็งแกร่งจริง ๆ แล้ว!” นางคิดอย่างเบิกบาน จิตสัมผัสแผ่กวาดไปไกลหลายลี้