กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 278 ลายโอสถ
“เสวียนเหนิง! ศิษย์ของข้าหายตัวไปในที่ของเจ้า วันนี้เจ้าต้องให้คำตอบแก่ข้า!”
ผู้อื่นยังพออดทนสงบใจได้ แต่ว่านกู่เฉินทนไม่ไหวแม้แต่น้อย
กำลังปิดด่านบำเพ็ญอยู่ดี ๆ พอออกมากลับพบว่าศิษย์หายตัวไป ใครจะรับไหว?
หากไม่ใช่เพราะตะเกียงดวงจิตยังคงสว่างดีอยู่ เขาคงรื้อวัดของหลวงจีนกลุ่มนี้ไปนานแล้ว!
เสวียนเหนิงยิ้มขื่น “พูดตามตรง ศิษย์ของข้า เหลี่ยวจี้ ก็หายตัวไปเช่นกัน”
“ศิษย์ของเจ้ากับศิษย์ของข้าจะเหมือนกันได้หรือ? ศิษย์ของเจ้าเดินยังไม่ตรงทางด้วยซ้ำ
ส่วนศิษย์ของข้าไม่เคยหลงทาง!” ว่านกู่เฉินตบโต๊ะดังปัง ๆ
เมื่อเสวียนเหนิงได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของเขาพลันแตกร้าวเล็กน้อย ถึงกับหาคำโต้แย้งไม่พบ