กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 232 เจตจำนงกระบี่ทะยานฟ้าผุดพุ่งจากปฐพี
เมื่อทัณฑ์อสนีสายสุดท้ายฟาดลงมา หัวใจที่แขวนค้างของฉู่เจียวก็คลายลงในที่สุด
กงซุนอวี้ยิ่งเกินจริงไปใหญ่ นางยกมือเช็ดเหงื่อที่ไหลลงบนใบหน้า
ฉู่เจียวก้มมองแอ่งของเหลวน่าสงสัยใต้เท้ากงซุนอวี้
สายตาของนางเหลือบไปยังบริเวณเป้ากางเกงของอีกฝ่าย
กงซุนอวี้: …
“ข้าล่วงเกินแล้วกระมัง!”
ฉู่เจียวยกสายตาขึ้นสบกับสีหน้าพูดไม่ออกของกงซุนอวี้ ก่อนจะยิ้มแห้ง ๆ อย่างกระอักกระอ่วน
ในยามนั้นเอง เบื้องเหนือศีรษะพลันมืดครึ้ม ฉู่เจียวไม่เข้าใจจึงเงยหน้าขึ้น
นางเห็นว่าเมฆทัณฑ์ที่สลายไปแล้ว ไม่รู้ลอยมาอยู่เหนือศีรษะนางตั้งแต่เมื่อใด