กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 220 แบกคนไว้ ใจร้อนรุ่ม
ฉู่เจียวเคยคิดว่าโลกแห่งนี้คงไม่กว้างใหญ่นัก แต่ความจริงนางกับซ่งเหยี่ยนกลับเดินทางกันนานถึง 3 เดือนเต็ม
นั่นยังเป็นเพราะทั้งสองใช้วิชาตัวเบา เร่งเดินทางทั้งวันทั้งคืนโดยไม่หยุดพัก เพื่อย่นเวลาให้สั้นที่สุดเท่าที่จะทำได้
หากเดินทางด้วยความเร็วของคนทั่วไป หรืออาศัยม้าและพาหนะอื่น ๆ อย่างไรก็คงต้องใช้เวลากว่า 1 ปี
เมื่อทั้งสองมาถึงสุดขอบโลก ฉู่เจียวมองทุกสิ่งเบื้องหน้าแล้วถึงกับตะลึงงัน
ตรงชายป่ามีกำแพงสีขาวทอดยาว ผิวกำแพงทอประกายวาววับดุจโลหะ
ยามนี้ฉู่เจียวจึงเข้าใจเสียทีว่าเหตุใดซ่งเหยี่ยนจึงยืนยันได้อย่างหนักแน่นว่าที่นี่ไม่มีค่ายกล
จริงดังคาด ไม่มีคนโง่คนใดทำค่ายกลให้สะดุดตาถึงเพียงนี้