เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 159 ถือกระบี่เล่มเดียวก็คิดว่าตนเป็นผู้บำเพ็ญกระบี่แล้วหรือ
หนานกงอวี่จื่อทนดูต่อไปไม่ไหว กำลังจะออกหน้า ทว่าเพียงชั่วพริบตาถัดมา
สายตาคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้มของฉู่เจียวก็ทำให้เขาชะงักอยู่กับที่
ลางสังหรณ์ไม่ดีผุดขึ้นในใจ
“นายน้อยหนานกงช่างทุ่มเงินอย่างใจกว้างนัก ของล้ำค่าอย่างไม้หล่อเลี้ยงดวงจิต อยากประมูลก็ประมูลมาได้ทันที
เกรงว่ายามนี้คนทั้งเมืองชีเฟิ่งคงรู้กันแล้วว่า ในมือหนานกงอวี่จื่อมีไม้หล่อเลี้ยงดวงจิตอยู่ 1 ท่อน
ข้าขอเตือนให้เจ้าเตรียมการเสียแต่เนิ่น ๆ จะดีกว่า อย่าให้ถึงคราวถูกผู้อื่นแย่งชิงไปเสียเล่า”
“ข้าอะไร...” หนานกงอวี่จื่อกำลังจะถามว่าไม้หล่อเลี้ยงดวงจิตมาอยู่กับเขาตั้งแต่เมื่อใด
แต่พอคิดดู หากเขาพูดออกไป มิเท่ากับยอมรับกลาย ๆ ว่าตนไม่มีเงินแต่ยังวางท่าเป็นเศรษฐีหรือ