เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 149 มีผลประโยชน์ไม่คว้า ย่อมเป็นคนขลาด
ท้ายที่สุดหนานกงอวี่จื่อก็ยังคงไม่ขอโทษ
ฉู่เจียวเองก็ไม่ได้ใส่ใจ อย่างไรเสียนางก็ไหว้วานกงซุนอวี้ให้ส่งต่อเนื้อหาในศิลาบันทึกภาพแก่เจ้าตระกูลหนานกงแล้ว
ในเมื่อไม่อาจขัดขวางหลิ่วเซียนเอ๋อร์ไม่ให้เผยเสน่ห์ชวนหลงใหลอันน่าชังของนางได้ เช่นนั้นก็ทำได้เพียงจัดการกับบุรุษของนาง
“หลิ่วเซียนเอ๋อร์ผู้นี้...” สีหน้าของตู้จื่อเถิงในยามนี้ไม่น่าดูนัก
เมื่อนึกถึงเรื่องราวต่าง ๆ ที่เขาบังเอิญพบหลิ่วเซียนเอ๋อร์ในสำนักก่อนหน้านี้
เขาจึงเพิ่งตระหนักได้ในภายหลังว่า บางทีเรื่องนั้นอาจมิใช่การพบกันโดยบังเอิญตั้งแต่แรก
ส่วนตัวเขาเองก็เป็นเพียงปลาตัวหนึ่งที่หลิ่วเซียนเอ๋อร์หมายตาไว้เท่านั้น
แม้เขาจะไม่เห็นหลิ่วเซียนเอ๋อร์อยู่ในสายตาแม้แต่น้อย แต่ภายในใจก็ยังคงรู้สึกไม่สบอารมณ์เป็นอย่างยิ่ง