เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 109 แดนลับถ้ำเซียนหยกเปิดออก
เหวินเหรินหยาหยารออยู่นาน สายตาจับจ้องริมฝีปากของคนเหล่านั้นตลอดเวลา พยายามอ่านให้ออกว่าพวกเขาพูดสิ่งใด
ยิ่งรอยยิ้มของเหวินเหรินซังซังสดใสขึ้นเพียงใด สีหน้าของนางก็ยิ่งหม่นคล้ำลงเพียงนั้น
กว่าจะรอจนฉู่เจียวถอนค่ายกลออก ก็เห็นคนทั้ง 4 หันหลังเดินไปยังประตูใหญ่โดยไม่กล่าวทักทายแม้สักคำ
“เหวินเหรินซังซัง เจ้าจะไปที่ใด?” น้ำเสียงของนางเจือความลนลานเล็กน้อย
ชั่วขณะนั้นยากจะแยกแยะว่านางเป็นห่วงความปลอดภัยของพี่สาวร่วมอุทร หรือกังวลถึงความแตกต่างด้านฐานะของทั้งสองกันแน่
เหวินเหรินซังซังหันกลับมามองนางอย่างสงบ ดวงตาคู่นั้นไร้ทั้งความเศร้าและความยินดี จนมองไม่ออกว่ามีอารมณ์ใด
“ออกจากที่นี่ ไปสำนักสี่สัญลักษณ์”
ยังไม่ทันที่นางจะก้าวออกไปแม้ครึ่งก้าว ก็ได้ยินเหวินเหรินหยาหยาตวาดด้วยสีหน้าและน้ำเสียงเกรี้ยวกราด