กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 79 มหาสงครามปะทะครั้งที่สิบห้า
ไม่รู้ผ่านไปนานเท่าใด แสงทองที่ห่อหุ้มฉู่เจียวอยู่ค่อย ๆ จางลง ฉู่เจียวเหมือนจะรับรู้อะไรบางอย่าง จึงเร่งความเร็วในการหลอมรับ
ในห้วงที่แสงทองกำลังจะมลายหาย มือสองข้างกลับคว้าหางเล็ก ๆ ของแสงทองไว้ได้ “อ่าวอู้” เป็นครั้งเดียว ปากอ้ากว้างกลืนกลายแสงทองก้อนนั้นลงไปทั้งก้อน
สถานที่เงียบกริบราวไก่ถูกขัง
แม้แต่เหล่าผู้ยิ่งใหญ่ที่อยู่หน้ากระจกวารีก็ยังว่างเปล่าในสมองไปชั่วอาทิตย์หนึ่ง
เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นกลยุทธ์เช่นนี้ แปลว่าแสงทองหยั่งมรรคมันกินได้งั้นรึ?
ฉู่เจียวไม่แคร์หรอก เธอรู้เพียงว่านี่คือของดี แถมเป็นของดีหายาก ส่งมาถึงปากแบบนี้แล้ว จะปล่อยให้หนีไปได้อย่างไร?
หากปล่อยให้มันหนีไปจริง ๆ เธอก็จะกลายเป็นคนโง่เขลาเต็มประชามติ