เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 56 เขียวปี๋เช่นนี้ แม้แต่สุนัขยังไม่กิน
บนผืนดินไหม้เกรียม ควันไฟลอยคลุ้งอยู่ทั่วบริเวณ ฉู่เจียวนั่งอ้าขากางแขนอยู่ตรงปากปล่องภูเขาไฟ
บนพื้นยังมีไก่อ่อนเพลิงเสียบไม้ปักอยู่ 1 ตัว
ฉู่เจียวคุ้ยหาเครื่องปรุงไปพลาง พลิกไก่เป็นครั้งคราวไปพลาง
“พบแล้ว! ฉู่เจียวแห่งสำนักซื่อเซี่ยงอยู่ที่นี่!”
จู่ ๆ คนกลุ่มหนึ่งก็พุ่งขึ้นมาจากด้านล่าง ล้อมฉู่เจียวไว้ทุกทิศทาง
ฉู่เจียวโรยยี่หร่าลงบนไก่อย่างสงบ ยังอุตส่าห์เจียดเวลาชำเลืองมองผู้คนตรงหน้า
นางเลิกคิ้วกล่าวว่า “ข้าไม่เข้าใจจริง ๆ พวกเจ้ามีคนมากมายเช่นนี้ เหตุใดไม่ร่วมกันล่าสัตว์อสูร?
ต้องคอยรีดผลประโยชน์จากข้าคนเดียวให้ได้เลยหรือ?”
ฉู่เจียวจำไม่ได้แล้วว่านี่เป็นกลุ่มที่เท่าใด แต่ผู้บำเพ็ญที่พบเห็นนางล้วนมีท่าทีราวกับสุนัขเห็นกระดูกติดเนื้อ