กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 50 แรดเขาสวรรค์
ที่ที่ฉู่เจียวตกลงมาคือหุบเขาแห่งหนึ่ง ข้างนอกเป็นกลางวันแจ้ง
แต่ท้องฟ้าเหนือแดนลับยามนี้กลับมีจันทร์สว่างดาวโปร่ง เสียงแมลงร้องก้องสี่ทิศ
ฉู่เจียวส่งเสียงถึงกงซุนอวี้และลู่สือทันที พบว่าทั้งสองคนอยู่ในป่าลึก
กวาดตามองรอบกาย เป็นป่าดึกดำบรรพ์ผืนใหญ่สุดลูกหูลูกตา ต้นไม้ยักษ์ขึ้นเรียงราย มองไม่เห็นเงายอดเขาแม้แต่น้อย
ยามนี้ไม่ต้องพูดถึงคน แม้แต่สัตว์อสูรสักตัวก็มองไม่เห็น
ฉู่เจียวเกาหัว คงไม่ซวยถึงเพียงนี้กระมัง
ยามนี้นางไม่กลัวคน แต่นางกลัวว่าภายในรัศมีร้อยลี้จะไม่มีใครเลยสักคน
“นี่มัน?” ว่านกู่เฉินยึดกระจกวารีด้านหน้าคนเดียว จ้องศิษย์ของตนเขม็ง
“ค่ายกลไม้ยักษ์” เย่จวินเหิงพยักหน้า