กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 39 พิษเหมันต์แดนน้ำแข็ง
เย่จวินเหิงกับว่านกู่เฉินยิ่งฟังยิ่งไม่สบอารมณ์ เสียงเล็กแหลมนี้เหตุใดยังแฝงความตื่นเต้นอยู่
ทั้งสองพร้อมใจหันกลับไป ก็เห็นฉู่เจียวประคองหน้ากระโดดโลดเต้นอยู่
บรรยากาศค่อย ๆ เงียบลง พอฉู่เจียวรู้ตัว สบตากับเย่จวินเหิงที่ยิ้มไม่ยิ้ม และสีหน้าพูดไม่ออกของว่านกู่เฉิน
ฉู่เจียวสะดุ้ง กลิ้งคลานไปข้างว่านกู่เฉิน ประคองคนขึ้นมาอย่างเคารพ
แล้วเอาอกเอาใจปัดฝุ่นที่ไม่มีอยู่จริงออกให้
ส่วนอีกคนหรือ?
ไม่สำคัญ ฟ้าใหญ่ดินใหญ่ อาจารย์ใหญ่ที่สุด
เย่จวินเหิงไม่มีอารมณ์สนใจเด็กผู้น้อย เอนตัวพิงโต๊ะ ใช้แขนข้างหนึ่งรองรับ พูดอย่างอ่อนแรง “ไม่มีแรงแล้ว พาข้ากลับไป”