เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 156
“สถานที่หนึ่งที่เจ้าจำเป็นต้องไปให้ได้” ที่ปรึกษาไม่ให้ข้อมูลเพิ่มเติมแม้แต่น้อย เขายื่นมือออกไปหมายจะดึงตัวหลี่เฉิง
ตามสัญชาตญาณ หลี่เฉิงหลบหลีกไปเล็กน้อย ความรู้สึกกดดันจากที่ปรึกษาทำให้เขาสัมผัสได้ถึงอันตราย จึงไม่กล้าเข้าใกล้โดยง่าย
“เจ้าคิดจะทำอะไร?” อี้จงไห่ยืนขวางอยู่ข้างหน้าหลี่เฉิง เขาส่งสายตาจ้องเขม็งไปที่ที่ปรึกษาพร้อมกับถามอย่างเอาเรื่อง
“หลีกไป เจ้าแก่คร่ำครึ!” ที่ปรึกษาโบกมืออย่างไม่สบอารมณ์ กระแสลมอันรุนแรงพัดพาอี้จงไห่ลอยกระเด็นออกไป
เสาจู้เห็นเหตุการณ์นี้ก็โกรธจนถึงขีดสุด เขาพุ่งตรงเข้าหาที่ปรึกษา เหวี่ยงหมัดหมายจะโจมตีอีกฝ่าย
“ประเมินกำลังตนเองต่ำไป!” มุมปากของที่ปรึกษายกขึ้นยิ้มเล็กน้อย เขาสะบัดฝ่ามือออกไปอย่างง่ายดาย เสาจู้ก็ถูกกระแทกจนกระเด็นลอยละลิ่วทันที เขาร่วงหล่นลงบนพื้นพร้อมกับมีเลือดไหลนองออกจากปาก
สวี่ต้าม้าวตกใจจนใบหน้าซีดเผือด เขาก้าวถอยหลังไม่หยุด ก่อนจะขดตัวอยู่ในมุมโดยไม่กล้าส่งเสียงใด ๆ
เมื่อเห็นภาพตรงหน้า ความรู้สึกโกรธแค้นและสิ้นหวังก็พลุ่งพล่านอยู่ในใจหลี่เฉิง เขาไม่คาดคิดเลยว่าที่ปรึกษาคนนี้จะแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ แม้แต่เสาจู้ที่ห้าวหาญยังไม่อาจต้านทานได้