เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 139
ทิวทัศน์ยามค่ำคืนนอกหน้าต่างยังคงมืดสนิทราวกับหมึกหยด แสงจากโคมไฟถนนทำให้เงาของพวกเขาที่ทอดอยู่บนพื้นผิวถนนถูกยืดจนยาวเหยียด
หลี่เฉิงกึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนที่นั่ง ในหัวหวนนึกถึงเหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นในช่วงเวลานี้ซ้ำไปซ้ำมา
ที่ปรึกษาเปรียบเสมือนมือที่มองไม่เห็น คอยผลักดันการพัฒนาของสถานการณ์ครั้งแล้วครั้งเล่า ชี้นำให้เขาเดินเข้าสู่เส้นทางที่ถูกวางเอาไว้ล่วงหน้า
ทว่าครั้งนี้ หลี่เฉิงไม่เพียงพอใจแค่การไล่ตามเบาะแสเพียงอย่างเดียวอีกต่อไป
เขาตัดสินใจจะเป็นฝ่ายเริ่มก่อน เพื่อเปลี่ยนสถานการณ์ที่ตกเป็นฝ่ายถูกกระทำในขณะนี้
“ที่ปรึกษา... เจ้าซ่อนอะไรไว้ในเขตตะวันออกของเมืองกันแน่?”
สายตาของหลี่เฉิงเปลี่ยนเป็นคมกริบ ในใจค่อยๆ ก่อตัวเป็นกลยุทธ์คร่าวๆ ขึ้นมา
ณ สุดขอบทางทิศตะวันออกของเมือง ภายในโรงงานที่ถูกทิ้งร้างมานาน