เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 130
ในฝั่งบ้านเหอ หลังจากที่จงซิงกั๋วจากไป เหอจิ่นเซวียนก็ดูเหมือนจะผ่อนคลายลง นางขยับเข้าไปใกล้พ่อของนาง เหออวี่จู้ แล้วถามอ้อน ๆ ว่า “พ่อคะ พ่อว่าคนชื่อซิงกั๋วคนนี้เป็นยังไงบ้างคะ?”
เหออวี่จู้ลูบมือน้อยๆ ของลูกสาวอย่างแผ่วเบาแล้วตอบกลับอย่างนุ่มนวลว่า “นิสัยใช้ได้เลยล่ะ”
เมื่อได้ยินคำตอบเช่นนั้น เหอจิ่นเซวียนก็เต็มไปด้วยความดีใจ “นั่นหมายความว่าพ่อยอมรับเขาแล้วใช่ไหมคะ? ถ้าอย่างนั้น เรื่องของเราจะทำยังไงต่อดีคะ?”
เมื่อพิจารณาสายตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวังของลูกสาว เหออวี่จู้ก็ดูจนใจเล็กน้อย “ลูกสาวของพ่อ ดูท่าทางลูกคงจะปักใจกับเขาจริงๆ แล้วสินะ”
“แต่พ่อเคยบอกลูกว่ายังไง? อย่าเพิ่งใจร้อน ให้เวลาพ่อหน่อย พ่อยังต้องสังเกตเขาต่ออีกสักพัก”
คำโบราณว่าไว้อย่างไรนะ? ‘สิ่งที่ได้มาง่ายเกินไปมักไม่ค่อยมีค่า’ ลูกต้องวางตัวให้เหมาะสมกว่านี้หน่อย”
เมื่อได้ยินดังนั้น เหอจิ่นเซวียนก็ครุ่นคิดอย่างจริงจังอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพยักหน้าเห็นด้วย “ตกลงค่ะพ่อ หนูคงตื่นเต้นจนเกินไปหน่อย ต่อไปหนูจะไม่พูดถึงเรื่องนี้อีก ทุกอย่างแล้วแต่พ่อจัดเตรียมเลยค่ะ หนูเชื่อว่าพ่อไม่มีทางทำร้ายลูกสาวสุดที่รักของพ่อแน่นอน”