เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 125
เมื่อเห็นบิดายังคงพูดเช่นนั้นอีกครั้ง เหอจิ่นเซวียนก็ตระหนักได้ทันทีว่าการพูดอะไรไปก็ไม่เกิดประโยชน์
“พ่อคะ หนูรู้ว่าหนูผิดแล้วค่ะ หนูไม่พูดแล้ว ตอนนี้หนูจะไปช่วยแม่ติดต่อภรรยาของน้องรองกับน้องสามเดี๋ยวนี้เลยค่ะ”
กล่าวจบ นางก็จูงมือมารดาเดินออกจากห้องรับแขกไปอย่างเร่งรีบ
เหลือเพียงเหออวี่จู้และจงซิงกั๋วที่มองหน้ากันไปมา
เห็นสถานการณ์เริ่มน่าอึดอัดใจ จงซิงกั๋วจึงเอ่ยปากขึ้นก่อน “คุณอาครับ วันนี้ผมคิดไม่รอบคอบจริงๆ ที่ไม่ได้แจ้งล่วงหน้าแล้วบุ่มบ่ามมาเยี่ยมเยือนพร้อมกับจิ่นเซวียน ความรับผิดชอบทั้งหมดอยู่ที่ตัวผมคนเดียว ขอคุณอาอย่าได้ตำหนิจิ่นเซวียนเลยครับ”
พลางมองดูจงซิงกั๋วที่อธิบายอย่างจริงใจต่อหน้า เหออวี่จู้ก็รู้สึกว่าการประเมินชายหนุ่มในใจสูงขึ้น เขาคิดว่าพ่อหนุ่มคนนี้ไม่เพียงแต่ฉลาด แต่ยังรู้จักกาลเทศะ ซึ่งทำให้อคติในใจของเหออวี่จู้ที่มีต่อเขาลดน้อยลงโดยไม่รู้ตัว
ถึงกระนั้น บนใบหน้าของเขายังคงแสดงท่าทีไม่ใส่ใจก่อนจะกล่าวตอบอย่างเย็นชาว่า “หึ จิ่นเซวียนเป็นลูกสาวของฉัน ฉันรักและเอ็นดูจนไม่รู้จะทำอย่างไรแล้ว ฉันจะไปตำหนินางได้อย่างไรกัน”