เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 115
เมื่อเห็นหลิวจ้งซูตอบรับคำเชิญด้วยความยินดี หานชุนหมิงก็ยิ้มออกมา “ไม่มีอะไรหรอกครับ สิ่งนี้เป็นสิ่งที่ผมควรทำอยู่แล้ว”
หลังจากนั้น หานชุนหมิงกล่าวลาหลิวจ้งซูและเดินจากไปเพียงลำพัง
ทันทีที่ก้าวเข้าไปในห้องทำงานที่จัดเตรียมไว้ให้เขาโดยเฉพาะ เขาก็ถูกดึงดูดด้วยภาพตรงหน้า เก้าอี้หนังแสนสบาย พื้นที่กว้างขวางที่ได้รับการตกแต่งอย่างประณีต...
เขาพอใจกับสภาพแวดล้อมใหม่ของตนมาก รู้สึกว่าการจัดตกแต่งที่นี่แทบจะไม่ต่างไปจากห้องของหัวหน้าหน่วยหลิวจ้งซูเลย
กวาดสายตามองไปรอบ ๆ แล้ว หานชุนหมิงก็พบว่าไม่มีอะไรให้ทำ จึงรู้สึกเบื่อหน่ายขึ้นมาในฉับพลัน
เขาตั้งใจจะไปเยี่ยมห้องทำงานของประธานกรรมการเหอ แต่มาคิดดูอีกทีเห็นว่าเวลายังเช้าอยู่ เพิ่งจะเข้างานมาไม่ถึงชั่วโมง หากไปตอนนี้น่าจะยังไม่พบตัวประธานกรรมการ
เมื่อพิจารณาเช่นนี้แล้ว เขาจึงล้มเลิกความคิดที่จะไปทันทีและตัดสินใจว่าจะรออีกชั่วโมงกว่า ๆ แล้วค่อยไปดูสถานการณ์อีกครั้ง
สายตาเหลือบไปเห็นชั้นวางหนังสือที่เต็มไปด้วยหนังสือข้าง ๆ เขาหยิบ ‘สามก๊ก’ เล่มหนึ่งออกมาอย่างไม่เจาะจง แล้วนั่งลงบนเก้าอี้เพื่อพลิกอ่านอย่างช้า ๆ