เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 113
เขาเข้าใจนิสัยของหานชุนหมิงดี หากเขาอ้อนวอนอย่างจริงจัง หานชุนหมิงที่เกรงใจเรื่องหน้าตา ก็อาจจะช่วยเขาครั้งหนึ่ง
ทว่า สิ่งที่เฉิงเจี้ยนจวินคาดไม่ถึงคือ ยังไม่ทันที่เขาจะได้ไปหาหานชุนหมิง หานชุนหมิงก็ถูกส่งตัวไปพัฒนาที่ทางใต้แล้ว ซึ่งเป็นการทำลายแผนการของเขาไปจนหมดสิ้น
ในความสิ้นหวัง เฉิงเจี้ยนจวินทำได้เพียงอาศัยความพยายามและการเอาใจผู้บังคับบัญชา ทุ่มเทเงินทองและแรงกายแรงใจไปไม่น้อย จนในที่สุดได้เป็นรองหัวหน้าแผนกเล็ก ๆ แผนกหนึ่งของฝ่ายผลิตในกลุ่มบริษัท ซึ่งถือว่าได้หลุดพ้นจากการทำงานในโรงงานแถวหน้า มานั่งทำงานในสำนักงานได้เสียที
แม้จะได้เป็นหัวหน้าตัวเล็ก ๆ แต่หากเทียบกับซูเหมิงและหานชุนหมิงแล้ว เฉิงเจี้ยนจวินยังคงรู้สึกว่ามีระยะห่างมหาศาล
เมื่อนึกถึงจุดนี้ ความเกลียดชังที่เขามีต่อซูเหมิงก็ยากจะอดกลั้นไว้ได้ ถึงกระนั้น เขาก็ทำได้เพียงกัดฟันอดทน
เพราะเขารู้ดีว่าซูเหมิงในฐานะสะใภ้ตระกูลเหอเป็นคนที่แตะต้องไม่ได้แล้ว ยิ่งหลังจากได้ยินข่าวว่าเธอให้กำเนิดหลานชายให้กับประธานกรรมการเหออวี่จู้ เขาถึงกับคิดจะบากหน้าไปแสดงความยินดีและเอาใจเธอ แต่สุดท้ายแม้แต่ธรณีประตูบ้านตระกูลเหอเขาก็ยังก้าวเข้าไปไม่ได้